* دو گونه فيتوفتوراي گياهان زينتي

پوسيدگي فيتوفتوراي ساقه ديفن باخيا پوسيدگي ساقه و سوختگي برگ گياهان زينتي 1 Phytophthora palmivora: به عنوان عامل بيماري سوختگي برگ و ساقه، عَشَقه انگليسي، هِدرا و پوسيدگي ساقه ديفن باخيا گزارش شده است. 2Phytophthora Parasitica : عامل بيماري پوسيدگي ساقه و سوختگي برگ تعداد زيادي از گياهان زينتي است.

* پوسيدگي فيتوفتوراي ساقه دفين باخيا علائم بيماري:

پوسيدگي ساقه ديفن باخيا به صورت لكه­هاي آب سوخته، نامنظم و كوچك بر روي ساقه اصلي نزديك سطح خاك ظاهر مي‌شود اين لكه‌ها بيش از سه سانتي‌متر در بالا و پايين سطح خاك توسعه پيدا مي­كنند. قسمت­هاي داخلي ساقه نرم و ريشه آبكي شده، برگ­ها زرد و به طور ناگهاني پژمرده مي‌شوند. وقتي آلودگي ايجاد مي­شود، معمولاً ساقه­ شكسته مي­شود و بيشتر از بالاي ساقه خشك مي­شوند، اگر شرايط محيطي خيلي خشك باشد لكه‌هايي كه بر روي ساقه به وجود مي­آيند چوب‌ پنبه­اي و قهوه­اي مي­شوند و زماني كه اين رنگ را به خودش مي‌گيرند ديگر رشد لكه وجود ندارد. ساقه­هاي مورد حمله آب سوخته و قهوه­اي مي­گردند. غالباً بين بافت­هاي سالم و آلوده رگه‌هاي سياه و باريكي به وجود مي­آيد. در روي گياهان كوچك آلودگي معمولاً از جايي كه برگ با خاك تماس پيدا كرده شروع مي­شود و ساقه‌ها آلوده شده و گياه در نهايت مي ميرد. علائم آلودگي در برگ‌هاي پاييني بيشتر ديده مي‌شود زيرا برگ‌هاي پاييني بيشتر در تماس با خاك بوده و قارچ‌هاي خاك‌زي در زمان آبياري بوسيله‌ي اسپلش‌هاي آب به برگ‌ها انتقال مي‌يابند.

عامل بيماري :

قارچPhytopthora palmivora معرفي شده است. اسپرانژيوم‌هاي قارچ روي اسپرانژيوفورها سم‌پوديا كه مختصري از هيف رويشي متفاوتي بوده توليد مي­شوند و معمولاً ليمويي شكل و در قاعده گرد و در نوك برجستگي شفاف­ دارند. همچنين بعضي از اسپرانژيوفور­ها داراي پايه هستند. اسپرانژيوم­هاي بالغ معمولاً از نوك جوانه مي­زنند و بسته به شرايط زيست لوله تنش يا زئوسپورها توليد مي­كنند. حداقل حرارت براي رشد رويشي 13 درجه، حرارت مناسب 28 درجه و حداكثر 31 درجه سانتي ‌گراد در منابع مختلف گزارش شده است. پوسيدگي ساقه ديفن باخيا فيتوفتورا با گرما و رطوبت زياد، تهويه ضعيف خاك، آب دادن زياد و فاصله كم بوته­ها شدت پيدا مي­كند.

مبارزه با بيماري:

قارچ ‌كش­هايي چون اتريديازول، متالاكيسل و فوزيتل آلومينيوم براي مبارزه با بيماري‌هاي فيتوفتورايي ديفن باخيا بسيار مؤثر گزارش شده است.

* پوسيدگي ساقه در سوختگي برگ گياهان زينتي علائم بيماري:

گياهان بيمار داراي يك رنگ ميخكي در نوك برگ‌هاي مركزي بوده، كه احتمالاً مربوط به كمي آب مي­باشد. لكه‌هاي سياه در قاعده برگ­هاي خارجي ظاهر مي‌شود. قاعده برگ­هاي مركزي هم‌چنين ممكن است كاملاً پوسيده و به سهولت از قسمت­هاي ديگر جدا شود. ريشه همچون ساقه و برگ مي‌پوسد و گياهان آلوده معمولاً چروكيده مي­شوند. لكه‌هاي ايجاد شده در كاكتوس نزديك سطح خاك آب سوخته و سخت با حاشيه قرمز ديده مي­شود. لكه­هاي هاگ نكروزه و آب سوخته شده و هاله زردي را توليد مي كنند.

عامل بيماري:

عامل بيماري قارچ Phytophthora parasitica معرفي شده ­است. اسپرانژيوم‌­هاي بيضوي ته گرد بين هيفي در انتها يا حاشيه توليد مي­شوند. حرارت مناسب براي رشد اين قارچ 30 درجه سانتي‌گراد گزارش شده است. اين قارچ دامنه ميزبان وسيعي دارد و گياهاني از جمله هِدرا، عشقه انگليسي، شيپوري، كاكتوس، گل هميشه بهار و غيره را مورد حمله قرار مي دهد.

مبارزه با بيماري:

محلول اتريديازل، پيروكسي كلر تاثير خوبي در كنترل بيماري از خود نشان مي‌دهد. محلول‌پاشي با كاپتان، كلرو تانونيل و مانكوزب در كنترل بيماري لكه برگي ديفن باخيا مؤثر گزارش شده است.

* كولتوتريكوم ليف ­اسپور علائم بيماري:

يكي از متداول‌ترين بيماري­هاي گياهان زينتي لكه­ برگي كولتوتريكوم است كه اصطلاحا ‌ً به آن آنتراكنوز گفته مي­شود. علائم بيماري آنتراكنوز روي ميزبان‌هاي مختلف متفاوت ديده مي­شود و به صورت لكه­هاي خرمايي رنگ تا قهوه‌اي تيره، گرد و ناصاف روي برگ­ها ايجاد مي­شود. معمولاً حاوي آسرپوم و پريتيشيوم‌هاي عامل بيماري هستند. روي بعضي از ميزبان‌ها اين لكه‌ها مجزا باقي مانده در حالي كه روي ميزبان ديگر بهم مي­پيوندند و نواحي وسيعي را به حالت سوخته در سطح برگ ايجاد مي­كنند. در روي برخي از ميزبان‌ها اين علايم به صورت زخم­هاي زاويه­دار محدود به رگ برگ­ها ديده مي­شوند. اگر ميزبان‌هاي مختلف را در بيماري آنتراكنوز ملاحظه كنيم، مي­بينيم كه علائم بيماري از يك ميزبان به ميزبان ديگر كاملاً متفاوت است و لكه­ها به صورت گرد، ناصاف و نامنظم تا زاويه ­دار ديده مي­شوند. عامل بيماري: قارچ Colletotrichum gloeospaioi با فرم جنسي Glomerella cingulata مي‌باشد. علت تفاوت مرحله جنسي با مرحله غير جنسي در قارچ ها در قارچ­هايي كه آميزش دو هسته يا دو پروتوپلازم وجود ندارد و سلول تخم به وجود نمي‌آيد، جزو گروه قارچ­هاي تيتريومايكوتينا دسته‌بندي مي‌شوند. اما قارچ‌هايي كه آميزش دو هسته در آن‌ها ديده شده و سلول تخم به وجود آمده،­ در گروه قارچ­ها يا شاخه­هاي آسكومايكوتا، مازيومايكوتا، زايگومايكوتا، كيتيريومايكوتا قرار مي­گيرند، و جزو قارچ­هاي حقيقي هستند. پس قارچ­هايي كه داراي مرحله جنسي و غير جنسي‌ هستند، نامگذاري شده­اند و در قارچ‌هايي كه مراحل جنسي و غير جنسي ديده نشده است، به نامگذاري غير جنسي­ شان اكتفا مي­شود. عامل بيماري آنتراكنوز ميزبان‌هاي وسيعي دارد، و روي بسياري از گياهان مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري به سر مي‌برد. رطوبت زياد هم در بوجود آمدن بيماري اثر زيادي دارد. لكه­ها روي غالب ميزبان‌ها به صورت آب سوخته خرمايي رنگ و در محل زخم­ها يا لبه برگ­ها به وضوح ديده مي­شوند و به سرعت وسيع شده و به شكل نامنظم كروي خاكستري تا سياه رنگ مي گردند. آسربوم­هاي سياه‌رنگ يا پرتيشيوم­ها در حدود 30 تا 40 روز پس از آلودگي ايجاد مي‌شوند. مبارزه با بيماري: معمولا ‌ً مبارزات زراعي مانند كاهش آب دهي و انتخاب ارقام مقاوم تا حدي در جهت كنترل بيماري آنتراكنوز بي فايده بوده است. اما متداول‌ترين روش براي كنترل بيماري آنتراكنوز گياهان زينتي كاربرد قارچ‌­كش­‌ها به صورت حفاظتي است. همچنين قارچ ‌كش‌هايي مانند كلروتالونيل، مانكوزب و بنوميل به خوبي در كنترل بيماري مؤثر است.

* لكه برگي نخل­ها علائم بيماري:

لكه­ها ابتدا روي برگ‌هاي جوان كامل نشده و خيلي كم، زرد رنگ و رنگ پريده به وجود مي­آيند و در شرايط مناسب بزرگ و بيضوي شده و به رنگ خرمايي تا سياه با هاله­اي زرد رنگ در مي­آيند. اين لكه­ها گاهي بهم پيوسته و سبب پارگي و نكروزه شدن منطقه وسيعي از بافت­ها مي­شوند. آلودگي يك برگ قبل از جدا شدن از غلاف برگ باعث سياه شدگي و باز نشدن آن در نخل­ها مي­شود.

عامل بيماري:

چهار عامل بيماري‌زايي لكه برگي نخل در منابع گزارش شده‌اند كه عبارتند از: 1-Drechslera setariae 2-Drechslera cactivora 3-Exserohilum rostratum 4-Phaeotrichoconis crotalariae توليد كنندگان، اختلاف شدت لكه برگي را بسته به ميزان روشنايي و مواد غذايي ذكر مي­كنند. چنانچه نخل­هاي زرد و كم كود داده شده، بيشتر از گياهان سالم حساس به بيماري هستند.

مبارزه با بيماري:

لكه برگي نخل­­ها را مي­توان به وسيله كاهش رطوبت و آب­ پاشي در سطح آن‌ها، به طور كامل كنترل كرد. همچنين كاربرد قارچ­كش­هايي مانند كلروتالونيل و كاربامات براي كنترل لكه برگي نخل‌ها مفيد و مؤثر گزارش شده است. بنوميل نيز تاثير خوبي نشان داده است.