چگونه عسل را نگه داری کنیم؟

این سوالی است که برای بیشتر مصرف کنندگان عسل پیش می آید.

اول باید بدانیم که(عسل یکی از موارد نادری است که در آن هیچ گونه میکروب یا باسیل یا ویروسی قادر به زندگی نیست).این را هم باید بدانیم که عسل با وجود شیرین بودن یک ماده اسیدی است و می دانیم که اسید فلز را می خورد.بنابر این ظروف فلزی برای نگه داری عسل مناسب نیست؛مگر این که استیل باشد یا لایه ای نگه دارنده داشته باشد.بهترین ظرف برای نگه داری عسل شیشه،سفال و ظروف لعالب دار است.

دوم عسل را باید در ظرفی نگه داری کنیم که مطمئن باشیم در آن کاملا محکم می شود واز ورود هوا به داخل آن جلو گیری می کند.

یکی از ویژگی های عسل رطوبت پذیری آن است.اگر در ظرف عسل باز باشد،رطوبت هوا را به خودش جذب می کند و باعث رقیق شدن ان می شود.هنگامی که رقیق شد،کیفیت آن دستخوش تغییر می شود زیرا محیط مناسبی برای رشد قارچ و کپک است.عسل نیازی به یخچال ندارد چون فاسد شدنی نیست.اگر هم می خواهیم چنین کاری بکنیم،قبلا باید مطمئن شویم که در ظرف حاوی عسل محکم بسته شده و امکان نفوذ رطوبت در آن نیست.می دانیم که فضای داخل یخچال پر از رطوبت است.

اگر روزی بارانی مقداری عسل را در ظرفی روباز بریزیم و در مجاورت هوای آزاد قرار دهیم،چند ساعت بعد می بینیم که سطح آن کاملا رقیق و به اصطلاح آبکی شده است.چون عسل خیلی سریع رطوبت را به خود جذب می کند.

عده ای به خاطر جلو گیری از ورود مورچه،عسل را در یخچال نگه داری می کنند.برای این عده بهترین را حل این است که اول از ظرف هایی استفاده کنند که درِ آن خوب چفت می شود(ترجیحاّ ظروف واشر دار)تا مورچه نتواند از آن عبور کند.دوم اگر از ظروف معمولی سر پیچ دار استفاده می کنند،کافی است که سر ظرف را از داخل به چند قطره عسل آغشته کنند و بعد آن را ببندند.مطمئنا مورچه نمی تواند از چسبندگی در عبور کند.

عسل را باید در ظرف سربسته دور از نور و رطوبت نگه داری کنیم تا کیفیت طبیعی آن حفظ شود.

یاد آوری می شود که یکی از دلایل تسریع شکرک زدن عسل جذب رطوبت است.این رطوبت می تواند در هوای آزاد باشد،مثل روزهای بارانی و یا در یخچال.

حتما مصرف کنندگان عسل تجربه کرده اند که بیشترین زمان شکرک زدن آن در زمستان است.این تنها به خاطر سرما نیست،بلکه به سبب رطوبت زیاد هوا نیز هست.

بهترین دما برای نگهداری عسل 7 تا 12 درجه سانتی گراد است.

عسل با موم بهتر است یا عسل صاف شده؟

برای رسیدن به پاسخ این پرسش اول بهتر است موم را بشناسیم و به کاربرد آن در زندگی زنبور عسل پی ببریم.

در زیر شکم هر زنبور عسل(زنبور کارگر)سه جفت غده موم زا وجود دارد که در سنین به خصوصی یعنی از سیزدهمین تا هجده همین روز پس از تولد شروع به ترشح می کنند.این غده های موم ساز با خودن عسل تحریک می شوند.زنبور عسل برای تولید یک کیلو گرم موم باید دوازده کیلوگرم عسل بخورد.

خانه ی زنبور عسل همان شش گوش هایی است که با موم می سازد.این حجره ها موارد استفاده ی گونا گونی در کندو دارند.زنبور این شش گوش های را می سازد تا ملکه در آن تخم بریزد و این تخم ها در این حجره ها دوران دگر دیسی خود را طی کنند و به زنبود عسل تبدیل شوند.

دومین استفاده این است مه زنبور عسل،گرده هایی را که از گل های گونا گون بر می دارد و به کندو می آورد در همین سلول ها ذخیره می کند.

و سوم محل ذخیره عسل است.

موم در شکم هیچ موجود زنده ای(به جز در شکم پروانه کرم مو خوار که آفت موم محسوب می شود)هضم نمی شود بلکه به همان حالتی که خوده می شود دفع می گردد.موم هیچ گونه ارزش غذایی ندارد.

این نکته را یاد آوری می کنیم که در همان خانه های شش گوش،به ویژه آن هایی که تیره تر هستند،مقداری مواد مغذی وجود دارد.اما این مواد از کجا آمده است؟

هر زنبور پس از تولد غشایی  از خود بر جا می گذارد و هم چنین زنبورهای دیگر مکان تولد آن ها را با مواد گونا گونی از جمله بَرِّه موم که صمغ درختان است و توسط رنبور عسل به کندو حمل می شود ضد عفونی می کنند.هنگامی که زنبور گرده ی گل ها را در حجره های مومی ذخیره می کند،مقداری از این گرده ها در حجره های باقی می مانند.زمانی که ما عسل را با موم می خوریم،به ویژه اگر موم تیره رنگ باشد،به همراه عسل مقدار اندکی از این مواد که به موم چسبیده اند وارد بدن ما می شود.

یکی دیگر از خواص فیزیکی موم در بدن انسان این است که همانند برس جداره های معده و روده را تمیز می کند.

منبع:آنچه مصرف کنندگان عسل باید بدانند(اسماعیل حسینی)

نویسنده:شیوا صفری