چراغها و فوارهها در طراحی فضای سبز

حرکت و چرخش نور و روشنایی در آب و آب نماها موضوع تازه ای نیست,بلکه به زمان لویی چهاردهم و شاهکارهای لونوتر نسبت می دهند.به عنوان مثال در باغ ورسای, در فصول مناسب نمایش نور و آب و موزیک برای تفرج و سرگرمی درباریان مرسوم بوده است.با پیشرفت عتم و تکنیک این پدیده تکامل یافته و خود نوعی هنر انشعابی یا اشتقاق را پدید آورده است.تاثیر نور و رنگ در زمینه های تاتر و دکوراسیون کمک به بیان سوژه ها است و در این مورد متخصصین و فیزیسین های ورزیده ایوجود دارد.

چراغ ها در حیات بخشیدن و زنده نگه داشتن و نشان دادن طبیعت گیاهان در شب مؤثر اند. چراغ به طور گسترده و متنوع در باغ به اشکال مختلف همانند چراغ پایه دار در کنار خیابان ها,چراغهای دیواری, لابلای توده و پوشش برگها,آذین بندی باغی,به اشکال مختلف در سطح چمن و کنار استخر یا زیر آب در کنار استخر و آب نما کاربرد دارد.

برای روشنایی در باغ از چراغهای کم نور با طرحهای ژاپنی که اصطلاحا فانوس نامیده می شود استفاده می گردد.

ساختمان این چراغها از آهن, چوب, بتون و سنگ میباشد.

تنوعی که در ساختمان چراغهای باغی و خیابانی وجود دارد بر حسب سلیقه و ذوق متخصصین و مؤسسات تولید کننده بسیار میباشد,همراه با تزئین آبنما ها با نور و روشنایی, طرح های پیچیده و بسیار سادهای از فوارهها در آبنما به کار برده میشود که همگی بر حسب امکانات, میزان آب و موقیت محل متغیر و متفاوت است و برای احداث آن از اصول هندسی و فیزیکی استفاده میشود که اصول کلی آن چرخش آب با فشار موتور پمپ از آب نما به فواره است.

چراغهایی که در آبنماها و استخر کاربرد دارند معمولا برای درخشش و زیبایی بیشتر رنگین میباشند این چراغها در اعماق مختلف نصب میگردند. با توجه به تکنیک هایب پیشرفته بازی نور مخصوصا در آب نماهای میادین و پارکها و استخر های خصوصی مرسوم است . سیستم روشنایی در آب و آبنماها بایستی از اصول حفاظتی برخوردار باشد زیرا میتواند خطر و حوادث نا گواری به همراه داشته باشد.

آب نماهای مخصوص گیاهان آبزی

انسان با الگو گرفتن از آنچه طبیعت آفریده دست به خلق گونه هایی مشابه طبیعت زده و به ساختن ناقص خویش مغرور و به آن آبنما نام نهاده است. امروزه برای ساختن این گونه آبنماها سعی شده است از مصالح ساختمانی استفاده نمایند اخیرا با الهام از خصوصیات تاب نماهای طبیعی سنگ ریزهها یا قلوه سنگهایی در اعماق و شیب های آن قرار میدهند.

متخصصین به تجربه در یافته اند انواع گیاهان آبزی در اعماق مشخصی از آب زندگی می کنند. بنابر این بر حسب طبیعت گیاه مورد نظر عمق آب نما را تععین می کنند.معمولا عمق را بین 35 تا 40 سانتیمتر در نظر می گیرند. گاهی این گونه آب نما ها کاملا مصنوعی و جنبه تجملی و تزیینی دارد برای شرکت گیاهان آب زی در آنها از ظروفی مانند گلدان,پیت حلبی, بشکه و .....استفاده می شود.

لازم است در این ظروف مقداری خاک باغچه با مخلوتی از رس ریخته شود. همان طور که در بالا گفته شد عمق آب نماها بر حسب طبیعت گیاهان فرق میکند.بنابراین شکل یا اشکال آب نماها هم با ذوق و سلیقه افراد متغییر است در برخی, آب نما ها را با شیب میسازند و در دسته دیگر به صورت پله مانند در اعماق مختلف آن گیاهانی را که طبیعتا با اعماق مربوطه سازگارند پرورش میدهند. امروزه برخی از متخصصین برای بیشتر نزدیک شدن با طبیعت برکه هایی ایجاد می کنند که باکمی خصوصیات طبیعی آنها نزدیک میباشد .برای این منظور در قطعه مورد نظر خاک برداری هایی با اعماق مختلف و اشکال نزدیک به طبیعت انجام میدهند و برای تامین آب آن, از کانال هایی آب وارد برکه می کنند این کانال ها می تواند جنبه تزئینی داشته باشد و در برکه ها ضمن این که آب راکد است متحرک هم میباشد تا گیاهان از موهبت طبیعی ساخته شده به دست بشر برخوردار گردند (آب نما و برکه های مصنوعی به اندازه و اشکال مختلف بر حسب امکانات ساخته می شوند و گاهی از ترکیبات پلی اتیلن برای پوشش کف و دیواره برکه ها و آب نما ها استفاده میشود)