با پیشرفت دوره رنسانس در فرانسه، فرانسوی ها سبک جدیدی را برای طراحی به کار بردند.

در قسمتی از قصر که تابستان استفاده می کردند، زیبا ترین باغچه ها را ایجاد کردند، درختان و درختچه ها را به شکل های مختلف هرس کردند و ذوق و سلیقه ی خاصی در این هرس بکار می بردند.

فرانسوی ها بر روی سطوح افقی و بسیار بزرگ اشکال هندسی ایجاد می کردند، بسیار پیچیده و آن را با گل، چمن، یا شن تزیین می کردند، استفاده از شن و چمن، بسته های گلکاری در چنین طرح هایی به گونه ای بود که اگر از یک منطقه بالا دست نگاه می کردیم آن باغ را بسیار بزرگتر از ابعاد آن می دیدیم. این باغچه ها را پارتر می گویند.

استفاده از پارتر در قرن 16 میلادی زیاد توسعه پیدا کرد و در قرن 17 به اوج خود رسید.

اوایل، این کار بصورت نقوش مربع یا مستطیل  شکل بود، اما به تدریج منحنی های زیبایی جایگزین این طرح ها شد. از گل های فصلی پا کوتاه و درختچه های پا کوتاه مثل شمشاد استفاده می شد. یکی از خصوصیات مشترک در بیشتر باغ های فرانسوی نظم و ترتیب آنها بود. باغ های بزرگ را به قسمت های کوچکتر تقسیم می کردند و این قسمت ها را به هم مرتبط می کردند. یکی از باغ های معروف این سبک، باغ  ورسای در پاریس می باشد، که توسط آندره سونوتر طراحی شد از دیگر باغ های معروف فرانسوی می توان به باغ وولویکونت اشاره نمود.

باغ ورسای:

کار باغ سازی در ورسای در سال 1661 آغاز شد. این پروژه ابتدا به عنوان شکارگاه سلطنتی طراحی شد و سپس به محل سکونت حکومت مداران تبدیل شد و در این باغ که بسیار وسیع می باشد، در یک محوطه حدود 25 هزار اصله درخت وارد و کشت شد و نه تنها از نظر گیاه بسیار غنی بود بلکه از نظر مجسمه و آبنما تعدادشان بالا بود، به طوریکه مجموعاً 1400 فواره در یک زمان کار می کرد و احداث باغ ورسای حدود 25 سال طول کشید.

منبع:جزوه طراحی  باغ و پارک دکتر رامین سامانی