قبل از اینکه یونانی ها با ملت های دیگر در ارتباط باشند، باغ هایشان ساده بود. بعد از سال 500 قبل از میلاد (با اقتباس از پارسیان و مصریان) از گیاهان زینتی هم در باغ هایشان استفاده کردند. در زمان امپراطوری روم، باغ های زیبایی ایجاد شد. یکی از اختصاصات باغ های رومی که شبیه به باغ های یونانی نیز بودند این بود که وقتی زمین به اندازه کافی برای باغ نداشتند روی سقف منازل این کار را انجام می دادند و باغ های رومی باغچه هایی داشتند که حدود 5/1 متر بالاتر از زمین بودند.

علت؟

سنگلاخی بودن خاک محل بوده که خاک زراعی به آن اضافه می کردند.

چنین باغ هایی با انواع مجسمه، فواره و مجسمه های راهنما تزیین می شد و باغچه های سبزی کاری بر اساس طرح باغ طراحی می شدند. باغ های رومی، درختان و درختچه هایی همچون برگ بو، کاج ، سرو، بلوط، مورد، و زیتون داشتند و گیاهان دائمی را به شکل هرم، مخروط یا شکل حیوانات هرس می کردند و بدین صورت جبران کمبود تنوع گیاهی را می کردند.

گردآورنده:نازنوش خواجه خلیلی

منبع:جزوه طراحی  باغ و پارک دکتر رامین سامانی