مثلاً باغ شیراز، باغ قاهره، باغ بغداد. امروزه از این باغ ها چیزی نمانده است.

باغ های تیموری بسیار وسیع بودند، دیوارهای بلندی داشتند، وسط دیوارها، کاخ هایی با سردرهای کاشیکاری شده به رنگ آبی و طلایی وجود داشت، که در مرکزباغ هم، تپه ای می ساختند با خاک و سنگ که بالای این تپه فضای مسطحی ایجاد می کردند و اقدام به ایجاد باغ در ساختمان می کردند.

در باغ های تیموری چند خیابان اصلی هم دیده می شد که قسمت های مختلف باغ را به هم متصل می کرده، یکسری خیابان های فرعی هم وجود داشت که به طرح تنوع می داد. در این باغ ها حوض وسیعی هم دیده می شد و نهرهایی در طول باغ جاری بود که در کنار این نهرها از درختانی مثل چنار و نارون استفاده می شد.

گردآورنده:نازنوش خواجه خلیلی

منبع:جزوه طراحی  باغ و پارک دکتر رامین سامانی