مقدمه:

اولین بار دانشمندی به نام میلر موفق شد از اسپرم شاه ماهی اولین انگیزنده ی تقسیم سلولی را جدا کند که آن را کنیتین نام نهاد.بعد ها معلوم شد که این ماده در گیاه وجود ندارد واولین ماده ی طبیعی استخراج شده از گیاه از بذور نارس ذرت به دست آمد که زآتین نام گرفت وبعد به این ماده و مواد مشابه سایتو کانین نام گذاشتند و بالاخره بتدریج به وجود سایتوکانین در تخمدان میوه جات و ریشه ها پی بردند.نقش اصلی همه ی سایتو کانین ها در کنترل تقسیم سلولی است.

نقش سایتوکنین ها در گیاه:

هورمون سایتو کانین تقسیم سلولی را در گیاه تحریک می کند.

سایتو کانین در طویل شدن سلول و بزرگ شدن آن و رشد تاثیر می گذارد.

تشکیل ریشه:

سایتو کانین با غلظت زیاد از تشکیل ریشه جلوگیری می کند و با غلظت خیلی کم به تشکیل ریشه کمک می کند.

پیری و دیر رسی:

این هورمون پیری را در گیاه به تاخیر می اندازد و از ریزش گل ها و برگ ها و میوه ها جلوگیری می کند.

پارتنو کارپی:

این هورمون در ایجاد پارتنوکارپی میوه هایی مانند انجیر موثر است.

کاربرد سایتوکانین در باغبانی:

افزایش شاخه زایی:

استفاده از این هورمون در اوایل تابستان می تواند باعث افزایش شاخه زایی شود.

افزایش جوانه زنی بذرها:

اگر بذرها یک روز در محلول سایتوکانین خیس بخورند جوانه زنی افزایش می یابد.

کاهش ریشه دهی:

محلول پاشی با سایتوکانین بر روی برگ ها نسبت رشد ریشه به شاخه را کاهش می دهد درحالی که کاربرد آن روی ریشه این نسبت را افزایش می دهد.

نویسنده:ف.شیبانی

منبع:ماهنامه ی فضای سبز باغدار/شماره ی بیست و یکم