تغذیه صحیح گیاه یکی ازعوامل مهم در بهبودکمی وکیفی محصول میباشد که:بایدهرعنصربه اندازه مورد نیاز دردسترس گیاه گذاشته شود وهم چنین تعادل ورعایت نسبت میان عناصرغذایی از الویت اول برخورداراست.چراکه درحالت عدم تعادل عملکردوراندمان کودپایین خواهد بود.
به دلیل استدلال های نه چندان قویدر گذشته سبب شده که دراغلب کشت های رایج کشورنسبت مصرف مقادیرازت فسفروپتاسیم غیرمنطقی ومطابق بانیازگیاه وپتانسیل خاک نباشد.
درحالی که نسبت ازت .فسفر و پتاسیم برداشت شده به وسیله محصول معمولا ۱۰:۱:۱۰میباشددرتوصیه های کودی این نسبت رعایت نشده وزمان نیازنیزدر این توصیه ها ملحوظ نگشته است.
علی رغم این که کودهای ازته باید بایدبه دفعات به خاک داده شودتاگیاه تدریجا نیازازتی خودراجذب نمایددروضع حاضرمعمولا این کودیک باره آن هم به مقدار بیش از نیازمقطعی گیاه داده میشود.تداوم این امرعلاوه برهدررفت پول ووقت زارعت.به دلیل حلالیت زیاد.نیترات شسته شده سبب آلودگی ابهای زیرزمینی گشته ونیز تجمع نیترات درسبزیهایی نظیر اسفناج وکاهو بیماری های خطرناکی رادر انسان ودام پدید می آورد.
نظربه این که نیاز گیاه به فسفردر مقایسه با ازت وپتاسیم به مراتب کمتراست(حدودیک دهم)ولی زارعین مادرمصرف فسفات آمونیوم زیاده روی میکنندواثرات مثبت این کود که عمدتا به دلیل وجودآمونیوم است رابه اشتباه ازآن فسفرمیدانند.زیاده روی در مصرف آن میتواند درجذب سایرعناصرغذایی کم مصرف مخصوصا روی اثرسو بگذارد.باتوجه به افراط درمصرف کودهای ازته وفسفاته ازکودهای ژتاسیمی که عامل مهمی در بهبودکمی وکیفی محصول میباشد استفاده نمیگردد.
به منظور حفظ تعادل بین عناصرغذایی درخاک و بهبودکمی وکیفی محصولات زراعی با عنایت به ضرورت بهبود کشاورزی پایدار پیشنهادمیشود:
1.غلظت نیترات درعمق 0تا60 سانتیمتری درماه اول رشدگیاه از20 میلی گرم در کیلوگرم خاک تجاوز نکند ومقدارفسفرقابل استفاده خاک قبل ازکاشت حداکثر از20میلی گرم در کیلوگرم بیشترنباشد.
2.مقدارتوصیه کودفسفاته ازدوبرابر.کودازته وپتاسه ازیک برابر مقداربرداشت توسط محصول تجاوز ننماید.
3.درمضارعی که درانها کودفسفاته زیادمصرف شده مصرف این کودبرای چندسال متوقف گردد.درمقابل مصرف کودهای سبزوحیوانی به عنوان یک نیاز اساسی در کلیه مزارع توصیه گرددواز سوزاندن کاه وکلش مزارع جدا جلوگیری شود.
4.مصرف کودپتاسیمی حداقل برای محصولات پرتوقع ومناطقی که پتاسیم خاکها تخلیه شده توصیه گردد.
