داردوست . HEDERA L
خانواده:Araliaceae
گونه ها و واریته های داردوست پیچهای همیشه سبزند و بواسطه دارا بودن ریشه های مکینه خود به تنه درختان می چسبند و از آنها بالا میروند. برگهای آنها معمولا براق ، گل آذین آنها چتری و میوه آنها سته سیاه رنگ میباشد. ودر باغها به عنوان تزیین کاشته میشوند. آنها از هر نوع دیوار، سیمانی تا آجری و چوبی بالا میروند.این عمل توسط ریشه های هوایی متعدد و ویزه ای که روی گیاه پدیدار میشود انجام میگیرد.از آنجا که پاپیتال به خاکهای مرطوب و نقاط سایه دار نیاز دارد ، برای نمای شمالی ساختمان مناسب است.
3گونه آن در جنگلهای شمال به حالت وحشی وجود دارد و در آنجا به مصرف تعلیف دام میرسد.ن امهای محلی آن از این قرار است:
داردوست ، در دوس ( در آستارا و کر گانرود) ، ولگان (رامسر) ، ولگ ، اشک (در لاهیجان و دیلمان )، بلوه ( در گرگان) ، و پاپیتال ( در تهران )
در کتابهای قدیم فارسی و عربی بنامهای:
حبل المساکین ، قسوس ، عشقه ، پیچک ، تال و لباب نام برده شده است و 4نام آخر معمولا به عموم گیاهان پیچنده و بالا رونده گفته میشود.
Hedera Colchica C. Koch داردوست
این گونه داردوست در جنگلهای شمال کشور از آستارا تا رامیان گرگان پراکنده است.دمببرگ آن بلند و پهنک آن چرمی ، و تخم مرغی است ولی در شاخه های نازاد کمی لوب دار میباشد.
. Hedera Helix L:
این گونه بومی اروپا،آسیا و شمال ایران میباشد. برگهای آن کوچکتر و از درختان بالا میروند.
Hedera helix L. var. arboreseens Hort : داردوست درختی
این درخت کوچک واریته ایست که بر خلاف گونه اصلی خود از درختان بالا نمیرود و در باغهای تهران و باغ نباتات کرج دیده میشود.
Hedera helix L. var. Souvenir de Marengo : داردوست ابلق
این واریته زینتی و زیباست و برگهای آن ابلق کرم رنگ و درشت میباشد و برای تزیین باغها بکار میرود. ابلق بودن آن بواسطه باکتری یا ویروس میباشد و در این صورت گونه های سبز دار دوست را میتوان بوسیله تلقیح و آلوده ساختن ابلق نمود.
Hedera pastuchowii
این گونه بومی ایران و قفقاز و آسیای صغیر میباشد و در جنگلهای مرطوب شمال از آستارا تا گرگان و رامیان وجود دارد. دمبرگ آن کوتاه یا مساوی طول پهنک است.پهنک آن تخم مرغی یا بیضی شکل یا لوب دار یا کم و بیش دندانه دار است. انتهای آن تیز وقائده آنها قلبی شکل است. طول آن به 10 تا 20 سانتیمتر میرسد.
