ستاره چینی

رنگ گلچه ها در آن بسیار متنوع است ولی رنگ سیاه و نارنجی در آن دیده نمی شود. برگها متناوب و دندانه دار، گلها به صورت تک گل بر روی شاخه های طویل ظاهر می شوند. تمام رنگ ها از روشن تا تیره (سفید، صوری، بنفش، آبی، قرمز) در این گل دیده می شود. بعضی از کولتیوارها دو رنگ هستند و گونه های مختلف پاکوتاه و یا پابلند از این گیاه وجود دارد. این گیاه چندین صفحه کاتالوگ های باغبانی را اشغال می کند که فقط تعدادی از عکس آنها با نام تجارتی در زیر نشان داده می شود.

یکی از معروف ترین این گیاه Callistephus Chinensis می باشد .یکی دیگر به نام Oster Pinocchio می باشد که ارتفاع آن تا 20 سانتی متر بوده، گلها اواسط تابستان ظاهر می شوند و تا آخر پائیز ادامه دارد و دارای شش رنگ است و همانند داودی های گل کوچک جهت دسته گل مورد توجه است.

خاک: ستاره چینی در خاک های غنی رسی ـ شنی به خوبی رشد و نمو می کند نسبت به کود تازه حساسیت دارد و مکان های آفتابگیر را ترجیح می دهد.

نحوه ازدیاد و کاشت: بذرها در روی کوش در ماه اسفند و فروردین کاشته می شود و اوایل اردیبهشت ماه آنها را به فاصله 25-40 سانتی متر در بستر اصلی نشاء می کنند. همچنین بذر آن را در فروردین می توان مستقیماً در محل اصلی کاشت، در این صورت گلدهی آن مسلماً با تأخیر زیاد همراه خواهد بود.

این گیاه از طریق تقسیم بوته در پائیز نیز صورت می گیرد.

کاربرد: ستاره چینی مورد استفاده متنوعی دارد. گل بریدن آن 8-10 روز دوام دارد. کولیتوارهای پاکوتاه را می توان درست قبل از گلدهی به گلدان یا سبدهای گل منتقل نمود و به واسطه تنوع رنگ در حاشیه های چمن جلوه خاصی دارد.