ارزن غله ی سنتی مناطق گرمسیر وکم آب است. ششمین غله مهم دنیا است. یعنی بعد از

گندم.برنج.ذرت.جو و سورگوم قرار  دارد. منشا ارزن غرب آفریقا است. غله ای چهار کربنه است

 که کارایی فتوسنتز و استفاده از آب در آن در مقایسه با گندم و جو بسیار زیاد است.بیشتر

هدف کشت آن تولید دانه است.بخش عمده ی پژوهش های دنیا بر روی ارزن مروارید است.

ساقه ی ارزن بند بند و تو خالی است و گل آذین آن مانند برنج خوشه است.دمای جوانه زنی 

 آن ۱۰ تا ۱۲ درجه ی سانتی گراد است و مای بهینه ی رشد بوته ها ۲۷-۳۰ درجه سانتی گراد

 است. ارزن در اوایل رشد به غلبه ی علف های هرز حساس است.رسیدن دانه ی ارزن با

تشکیل لایه ی سیاه در قاعده ی دانه ها مشخص می شود. ارزش غذایی آن همانند برنج و

گندم است. این گیاه معمولا با سورگوم و بادام زمینی در تناوب قرار می گیرد. به طور معمول 

همانند سایر غلات دانه ای دارای ۷۰-۶۰ درصد نشاسته می باشد.

ترکیب دانه ی ارزن به شرح زیر است:

رطوبت                              ۱۰-۱۴ درصد

نشاسته                            ۶۰-۷۰ درصد

پروتیین                               ۶-۸ درصد

چربی                                  ۳-۴ درصد

سلولز                                 ۷-۱۰ درصد

مواد معدنی                        ۲-۳درصد