پریمولا از خانواده ی پریمولاسه و زادگاه اصلی آن جنگل های یونان است که در مناطق بومی فاقد گل می باشد و در تمام زمستان و بهار دارای گل های بسیار متنوع زرد، قرمز صورتی و بعضی دارای گل های چتری بسیار زیبا است که تمام سطح گلدان را می پوشاند. به وسیله ی تقسیم ریشه و یا بذر و یا هردو طریق تکثیر می یابد.

بعضی از انواع آن دارای ساقه بلند است و گل در انتهای ساقه به طور خوشه ای ظاهر می گردد و بعضی دیگر دارای ساقه های بسیار کوتاه است و گل تقریباً به کف گلدان چسبیده است. گل های پریمولا به رنگ های سفید، قرمز، صورتی، آبی، زرد می باشد. پریمولا چین دار با فری، دارای گل های ریز ستاره مانند است و دارای عطر زیاد و گل ها روی ساقه بلند آن به طور ردیفی چسبیده است.

همچنین یک نوع پریمولا به نام پریمولای سمی وجود دارد که دارای گل های درشت به رنگ سفید، صورتی و آبی با چشمک های سبز رنگ در وسط گل می باشد. این گل ها به محض تماس با دست ایجاد خارش و بروز دانه های قرمز رنگی روی پوست می نماید. نوع دیگر، پریمولا چینی است به رنگ صورتی و ارغوانی که چشمک های وسط گل به رنگ زرد می باشد.

بوته هایی که از تقسیم ریشه و گلدان اصلی به دست می آید، بسیار قوی و پر پشت بوده و گل های بشاش، خوش رنگ و درشتی تولید می نماید بدیهی است که عمل تقسیم ریشه بایستی بلافاصله پس از اتمام گل انجام گیرد.

بوته هایی که از بذر بدست می آیند، گل های کمتری تولید نموده و بایستی بالا فاصله پس از آنکه بذر آن رسید و کامل شده، اقدام به کاشت بذر نمود.

از انواع آن ها پریمولا اکولیس (گل پامچال) می باشد که دارای گل های دوبل در سر شاخه است و احتیاج به زمین قوی و کد فراوان دارد.که جز گروه پریمولای پا کوتاه می باشد.