بادمجان

 Solanum melongena 

بادمجان بومی هندوستان است. طبق گزارش De candolle این گیاه از زمانهای قدیم در هندوستان شناخته شده بود و منشا آن هند- برمه است. چین مرکز ثانویه آن به حساب می آیند.قدمت آن را به 1500 سال قبل یعنی قرن 5 میلادی تخمین می زنند. این گیاه در قرئن وسطا توسط اعراب به اروپا برده شد و از آن انجا به آمریکا راه یافت. بادمجان گیاهی است که به منظور استفاده از میوه ی آن در ایران به میزان قابل توجهی کشت می شود.

 مشخصات گیاه شناسی:

گیاهی است یکساله و ارتفاع آن به بیش از 100 سانتی متر می رسد. ریشه آن سطحی، منشعب و قوی است. ساقه آن نیمه خشبی، سبز رنگ و دارای شاخه های گسترده است. برگ ها ساده کنگره دار سبز روشن و مانند گیاهان این خانواده کرک دار است. گل ها جداگانه به اندازه 3 تا 5 سانتی متر با دمگل مشخص که دارای 5 کاسبرگ و 5 پرچم به اغلب به رنگ بنفش و در بعضی حالت به رنگ سفید دیده می شود. میوه ی آن از نوع سته یعنی نوع میوهگوشتی است که دانه ها در داخل آن قرار می گیرند. کاسبرگ ها با میوه رشد می کنند و دارای خارهای زیادی هستند که در موقع برداشت محصول مشکلاتی را به همراه دارد. بذر زرد رنگ و دارای فرورفتگی کوچکی است و قطر آن بین 2 تا 4 میلی متر و به ضخامت نیم تا یک میلیمتر است. تلقیح به صورت خودگشنی است ولی همانند گوجه فرنگی بستگی به طول میله پرچم دارد. بدین ترتیب که چنان چه بزرگ باشد، دگرگشنی نیز انجام می گیرد. از نظر گیاه شناسی بادمجان گیاهی است که در نواحی گرم و استوایی به صورت گیاه چند ساله ولی در مناطق معتدل و سرد سیر به عنوان گیاه یک ساله محسوب می شود. زیرا در اثر سرمای زمستان بوته آن خشک می شود.