والک Ramsons

شرح: گیاهی است پایا به ارتفاع 50-25 سانتی متر با پیاز کشیده برنگ سفید مایل به زرد و دو یا سه برگ بیضوی نوک تیز. ساقه ضخیم و گلدار آن کم وبیش سه وجهی است و درانتها به چتری شامل 25-15 گل هر یک به پهنای 5/1 سانتیمتر با شش گلبرگ سفید یا صورتی ختم می شود. در ماههای فروردین تا خرداد گل می دهد.

قسمت مورد استفاده: معمولا از گیاه جوان به ندرت از گیاه خشک شده یا عصاره آن استفاده می شود.

زیستگاه و گردآوری :  به صورت کلنی در محلهای مرطوب و سایه ای جنگلها و بیشه ها می روید ولی در محلهای خشک نمی روید. در سر تا سر اروپای مرکزی و جنوبی و در بعضی نقاط بریتانیا بوفور یافت می شود. گیاه تازه را می توان در تابستان و پاییز جمع آوری کرد. برای خشک کردن گیاه، باید آن را هنگامی که گل دارد جمع آوری کرده و هر چه سریع تر در حرارت کمتر از 40 درجه سانتی گراد خشکاند.

ایران : والک در منطقه وسیعی از ایران خصوصا در نواحی کوهستان البرز، دربند، لشکرک، شهرستانک، فشم، آذربایجان، رضاییه، بعضی نواحی گیلان و اراک می روید.

ترکیبات و اثر : اسانس فرار گیاه تازه والک حاوی ترکیبات گوگردی است. مصرف آن شبیه سیر است به خصوص به عنوان یک ضد عفونی کننده روده ای ترشح صفرا راتحریک می کند. با انبساط ملایم عروق خونی سبب کاهش فشار خون می شود(این اثر ضعیف است). اگر بر روی پوست مالیده شود سبب قرمز شدن پوست است.

مصرف: از طریق خوراکی بهترین مصرف آن به صورت سالاد است. دم کرده آن کمتر موثر بوده و بندرت از آن استفاده می شود. اساساً به عنوان یک شستشو دهنده برای ناراحتی های فصلی بهار مصرف می شود. از این گیاه برای درمان بیماری افزایش فشار خون(تصلب شرائین)، اسهال و اتساع روده استفاده می شود، از طریق خارجی برگهای له شده آن را می توان برای از بین بردن آبسه و کورک به کار برد.