بلوط Oak

شرح: درخت بلوط تا 40 متر ارتفاع دارد. پوست تازه آن نرم است و با افزایش سن گیاه شکافهایی در آن بوجود می آید. در نوع Q.robur پایه برگها 1 سانتی متر است و میوه ها بر روی یک ساقه بلند به صورت سنبله قرار دارد، حال آنکه در  Q.petraea طول پایه برگها 1 سانتی متر یا بیشتر بوده و میوه ها در دسته های 3-2 تایی بر روی ساقه خیلی کوتاه قرار دارد.

قسمت مورد استفاده: بطور عمده از پوست نرم شاخه های جوان 10-5 ساله و بندرت نیز از برگهای خشک یا میوه های خشک و برشته آن استفاده می شود. پوست کهنه و شکافدار این گیاه فعالیت خیلی کمی دارد.

زیستگاه و گردآوری : هر دو گونه و گیاهان حد فاصل آنها در سراسر اروپا یافت می شود. به طور معمول یکی از گیاهان زیبای بریتانیا است که در خاک رس بهتر می روید ولی بلوط سسیل (Sessil) بر روی خاکهای سیلیسی و اسیدی بیشتر یافت می شود. پوست آن را باید در ماه اردیبهشت از شاخه ها جدا کرد و در سایه یا آفتاب همراه با جریان هوا یا هوای گرم با دمای 60-50 درجه سانتی گراد خشکاند.

ایران : نمونه های متعددی از درختان بلوط در جنگلهای ایران پراکندگی دارد که به نام عمومی بلوط یا درخت مارو نامیده می شود.

ترکیبات و اثر : پوست، برگ و میوه بلوط حاوی تانن است که دارای خاصیت ضد التهابی بر روی مخاطهاست و به عنوان ترکیبات قابض در اسهال و دیسانتری حاد استفاده می شود.

مصرف: به طور خوراکی به صورت تیزان یا گرد(یک نوک چاقو روزی 5-4 بار) برای اسهال مصرف می شود (کم). از طریق خارجی جوشانده (100-50 گرم پوست خرد شده آن را به مدت ده دقیقه در یک لیتر آب می جوشانند) آن را به شکل غرغره یا دهان شویه برای گلودرد، شتشوی مهبل در لو کوره (ترشح مایع سفیدرنگ چسبناک از مهبل) و به شکل مالیدنی در سوختگیها، سرمازدگیها و بواسیر مصرف می شود.