نارون قرمز Elm

شرح: درخت بزرگی است به طول 40 متر با برگهای بیضوی یا تخم مرغی خشن با پهنک غیر متقارن که حاشیه آنها دندانه دار است دو گونه فوق را بسختی می توان از یکدیگر تشخیص داد. برگهای گونه نارون قرمز دارای دمبرگ و در قسمت بالا نرم است و شاخه های جوان کرکدار است در حالیکه برگهای نارون کوهی دمبرگ بسیار کوتاهی دارد و در قسمت بالاخیلی خشن است و ترکه های آن کرکهای زبری دارد که بعداً نرم می شود. پوست خاکستری تیره رنگ آن نرم است ولی در طول خود خط دار می شود.

قسمت مورد استفاده: از پوست تازه خشک شده آن استفاده می شود ولی پوست کهنه آن با چوب پنبه شکافدار عملا ترکیبات موثری ندارد. در سایه یا آفتاب آن را می خشکاند.

زیستگاه و گردآوری : هر دو گونه آن بومی انگلستان است نوع نارون قرمز در سراسر انگلستان است نوع نارون قرمز در سراسر انگلستان بویژه در جنوب در پرچین ها و کنار مزارع یافت می شود ولی نوع نارون کوهی بیشتر درغرب و شمال پراکنده است. پوست آن را در بهار پیش از درآمدن برگها جمع آوری می کنند.

ایران: این گیاه در نواحی مختلف البرز اطراف تهران. جنگلهای بین رشت و تهران، آذربایجان، خراسان، مغرب ایران و نواحی مختلف دیگر یافت می شود.

ترکیبات و اثر : پوست این درخت حاوی موسیلاژ و تانن فراوان است. دارای اثر قابض و ضد التهابی (بخاطر اثر تانن) بر روی مخاطها است. بعلاوه موسیلاژ آن مخاطها را از تحریکات خارجی محافظت می کند.

مصرف: از طریق خوراکی به شکل تیزان (یک مشت از پوست کاملا خرد شده یا گرد درشت آن را در یک لیتر آب جوش دم می کنند) یا به شکل گرد(روزی 4-3 بار 5-2 گرم در مقدار کمی آب) برای درمان اسهال مصرف می شود، از طریق خارجی از دم کرده آن (100-30 گرم دریک لیتر آب) به شکل مالیدنی در التهابات، بواسیرها و به عنوان دهان شویه و غرغره استفاده می شود.