اكليل كوهي

نام علمي:                Rosmarinus officinalis L                      

خانواده:                     نعناع

دوران گل دهي:           تير و مرداد      زمان برداشت برگها :     تير و مرداد

درختچه هميشه سبزي است با برگ هاي محكم و نازك كه از بغل آن ها در قسمت هاي فوقاني گياه گل هاي چند قسمتي آبي رنگي مي رويند . اين گياه را از فاصله زياد به خاطر عطرش مي توان تشخيص داد . ميوه آن فندقه تتراكن است . اين گياه به طور خودرو در منطقه مديترانه مي رويد و در بقيه اروپا به شرطي كه در معرض باد و عوامل ديگري قرار نگيرد مي توان آن را در باغ ها به عنوان گياهي زينتي كاشت . در قديم از اين گياه به خاطر عطر و خواص دارويي آن استفاده مي شد .

بلندي آن به يك متر و گاهي به 5/1 متر مي رسد . برگهاي آن بيضي شكل و انبوه است . گل هاي اكليل كوهي در خردادماه پيدا مي شود و تا مردادماه دوام مي آورد . گل هاي اكليل كوهي كوچك و به رنگ گل پنيرك ولي كمي پريده رنگ تر از آن است .

برگ هاي اين گياه را همراه با جوانه هاي تازه در هواي گرم و آفتابي جمع مي كنند ، سپس روي سبد و در كوران هوا قرار مي دهند يا در خشك كن با حداكثر 35ºc حرارت خشك مي كنند . برگ هاي خشكيده آن عطر نافذي از خود متصاعد مي كنند و تلخ مزه اند . آن ها حاوي نوعي اسانس روغني تا2% شامل سينئول ، كافور و برندل و همچنين آلكالوئيدها ، ساپونين و اسيدهاي آلي هستند . برگ ها و حتي اسانس اين گياه در تركيبات بسياري از داروهاي ضد روماتيسمي مورد استفاده قرار مي گيرد . چراكه قدرت زيادي در تحريك پوست دارد . اين گياه در عين حال مدر و مسهل صفراست و فعاليت جهاز هاضمه را بهبود مي بخشد .

شما بايد ساقه هاي گل دار اكليل كوهي را وقتي گل هاي آن باز مي شود ، بچينيد و به شكل دستهاي ببنديد و در كنار منبع حرارتي قرار دهيد تا خشك شود و هر وقت احتياج داشتيد مصرف كنيد .

يونانيان اكليل كوهي را گل اعلا مي گويند و براي آن مقامي والا قائل هستند و آن را علامت عشق ، عروسي و مرگ مي دانند .

منابع:

1. گياهان دارويي                                    مولف: ژان ولاگ و ژيري استولا    مترجم: ساعد زمتني

2. نسخه هاي شفا بخش                         مولف: شليمر                           مترجم: دكتر محمود نجم آبادي

3. اسانس هاي گياهي و اثرات درماني آنها   مولف: دكتر تاج خانم مومني و دكتر نوبهار شاهرخي

 ف.بهادري