زنگ زرد گندم یکی از بیماریهای خطرناکی است که در صورت حضور شرایط مساعد به صورت اپیدمیهای بزرگ ظاهر شده و خسارتهای غیر قابل جبرانی را به همراه دارد.زنگ زرد اول بهار در مزرعه بروز کرده ماده سبزی برگها را از بین برده به زردی مبدل میسازد بعد به ساقه رسیده وبه دانه هم سرایت میکند وگندم را با ارد مبدل کرده وبه کلی از بین میبردیا دانه خیلی لاغر وضعیفواغلب مانند دانه ایکه(از وسط شکسته) بدون سر میباشد ابتدای بروز بیماری قارچها بشکل دانه های متعدد وبه یکدیگر متصل وروی برگها تولید بر جستگی نموده که داخل ان تخم قارچ جدید میباشد وقتی تمام برگ از این دانه ها پوشیده شد رشد نبات متوقف شده ودیگر قادر به زندگی ونمو نخواهد بود فنا شده از بین میرود.

در سالهای ۱۳۴۱و۱۳۴۵ شمسی همه گیری این بیماری در مناطق مختلف مازندران گرگان وگنبد کاووس   خسارت فراوانی را وارد ساخته بود. در اواخر دهه ۱۳۶۰شمسی رقم جدیدی از گندم به نام قدس که ظریف تولیدی فراوانی داشت معرفی و کاشت آن توصیه وسطح زیر کشت در سال ۱۳۷۱ قریب به هفتصد هزار هکتار رسید.وقوع بیماری مزبور به صورت همه گیر فقط در کشور مابیش از یک ونیم ملیون تن گندم را نابود نمود.اپیدمی مزبور موید این مساله است که در استفاده از ارقام خالص و پر محصول در سطوح وسیع باید رعایت احتیاط های اولیه را نموده و از وجود مقاومت در ارقام به کار گرفته شده اطمینان حاصل نمود و در ضمن استفاده از ارقام متفاوت ومناسب برای هر منطقه خاص از کشور را لحاظ کرد.

برای جلوگیری از بروز این بیماری

۱-خودداری از کاشتن گندم در زمین مرطوب و سرد

۲-انتخاب بذر مقاومت دار و غیر الوده

۳-از خوابیدن گندم که وسیله ایجاد هوای دم کرده مساعد برای رشد و نموی قارچ می شود باید جلوگیری کرد

۴-وقتی علائم زنگ در مزرعه بروز کرد از ابیاری تا مدتی باید خودداری نمود.