بلوط
بلوط نام نوعی درخت و همچنین میوه آن است که دارای پوستی سخت میباشد.
درخت بلوط یا درخت مازو که عمری طولانی حدود ۵۰۰ سال (گاهی حتی تا ۲۰۰۰ سال دارد) در ایران بیشتر در دردامنه رشته کوه زاگرس وجود دارد. استانهای فارس ، لرستان ،کهگیلویه و بویراحمد ، چهار محال و بختیاری و ایلام دارای جنگلهایی از بلوط هستند که در نوع خود از بی نظیرترین جنگلهای جهان میباشند. چوب این درخت از مرغوبترین چوبهاست و ذغال آن نیز مرغوب است. این موضوع یکی از دلایل بریدن بی رویهٔ این درختان میباشد که این جنگلها را تهدید میکند.(میوه بلوط اروپایی بشکل کرهای با قطرتقریبی ۲٫۵ سانتیمتر و میوه بلوط در حاشیههای زاگرس جنوبی ایران به اندازه تقریبی یک فشنگ اسلحه ژ-۳ میباشند)
ترکیب شیمیایی
میوهٔ بلوط: نشاسته ، پروتئین ، قندهای مختلف مخصوصاً کوئرسیت، مادهٔ روغنی و بلاخره تانن دارد.
برگ و پوست بلوط: تانن ویژهای به نام اسید کوئرسی تانیک محلول در آب ، نوعی قند بنام کوئرسیت، یک مادهٔ تلخ بنام کوئرسیتین، لعاب، یک مادهٔ فرمز بنام قرمز بلوط دارد.
کاربرد درمانی بلوط
۱-از میوهٔ خوراکی بلوط برای تقویت بدن ، درمان ضعف عمومی ، کم خونی و بویژه درمان اسهال استفاده میشود.
۲-ازدم کردهٔ برگ بلوط (به نسبت ۱۰ گرم در لیتر) دو تا سه استکان درروزازعصارهٔ برگ یا پوست بلوط به مقدار ۲تا ۵ گرم در روز برای درمان خونریزیهای معده ، روده ،رحم و غیره،درمان ترشحات زنانگی ، درمان اسهال و مخصوصاً درمان سرطانها ازنوع کارسینوسارکما تجویز میشود(کتاب آنسیکلویدی–چاپ آمریکا–صفحهٔ ۶۶).همچنین به شکل تنقیه یا شیاف به مقدار ۵/۰ تا یک گرم مجاز است.
۳-برای درمان آماس زخم داررودهٔ بزرگ:)۱) خوردن محلول ۲/۰ یا ۵/۰ درصد اسید تانیک در آب ، (۲) به شکل تنقیه یا شیاف ۵/۰ تا یک گرم ، (۳) بصورت استعمال خارجی به شکل محلول ۲ درصد آن در آب و یا به صورت پودر و یا پماد ۲/۰ تا ۲۰ درصد . ضد بیماریهای میکروبی و ویروسی و قارچی بوده برای درمان زخمهای سرطانی ، زخمهای چرکین وترشح دار،زرد زخم،اگزما،زخمهای واریسی،بواسیربرای درمان خونریزیها و حتی خونریزی بینی مفید است ولی جلوگیری از تکرار خونریزی نمیکنند
همچنین یکی از کاربردهای مبوه بلوط استفاده به عنوان خوراک دام است.
نویسنده مریم ثریا نشان
منبع :دکتر محمد صادق رجحان. درمان بوسیله گیاهان دارویی. چاپ دوم، مرکز فرهنگی آبا، ۱۳۷۷.
