درخت عرعر با نام علمی Ailanthus altissima ( که در گویش گیلکی شرق گیلان به آن " کول دار؛ کئول دار و کُهل دار " گویند )، درختی است زیبا و تنومند به ارتفاع تا 20 متر  و با تنه ای راست ( تنه درختان جوان صاف، اما درختان دیرسال، رگه دار ) به رنگ خاکستری روشن تا کمی تیره و تاجی منشعب و شاخه دار که در شرایط آب و هوایی گوناگون، به ویژه نواحی جلگه ای پست شمال ایران و مشرف به دریا، تکثیر و رویش می یابد.

کئول، از درختان جنگلی است که در گیلان فراوان می روید. روستاهایی با نام این درخت در شرق استان گیلان، همانند: کولستان (=کهلستان )؛ کئول بُن (= کُهل بن ) تاییدی بر این ادعا می باشد.

ازدیاد درخت عرعر در شرایط طبیعی، به وسیله جوانه های واقع در اعضای زمینی ناحیه سطحی خاک صورت می گیرد. اگر پایه یی از آن در ناحیه یی وجود داشته باشد، بر اثر قدرت سریع انتشار، منطقه را فراگرفته و حتی مانعی برای رشد و رویش سایر درختان را فراهم می نماید.

برگ های درخت عرعر ( کئول دار )، بزرگ، مرکب شانه ای و معمولاً متناوب، شامل 10 تا 15 زوج برگچه انتهایی و به رنگ سبز تیره و گاهی جگری است.

سابقاً در اقدامی غیرقانونی در استان گیلان، عده یی از ماهیگیران محلی رودخانه ها، برگ های درخت عرعر را می کوبیدند و در رودخانه می ریختند؛ ماهی ها گیج می شدند و به روی آب می آمدند و صید می شدند.

میوه درخت عرعر، فندقه بالدار و به رنگ ارغوانی یا زرد با دانه یی متورم است. مجموعه میوه ها به صورت گروهی و خوشه مانند می باشد.

گل های درخت عرعر، نر و ماده بوده که گل های نر آن دارای 10 پرچم دو ردیفه و گل های ماده آن دارای چند پرچم سترون و یک مادگی مرکب از 5 برچه با بویی نامطبوع می باشند.