شاید که گونه دوگلاس امروزه به تنهایی یکی از مهم ترین گونه های جنگلی در آمریکا محسوب گردد حدود یک دوم توده های مناسب الوارگیری در جنگل های غرب مربوط به گونه دوگلاس می باشد دوگلاس بیشتر از سایر گونه ها هر ساله در آمریکا برداشت می گردد و اندکی کمتر از 20% الوارهای قابل برداشت سالانه را به خود اختصاص می دهد این گونه در هر دو قسمت جنگل های غربی (ساحلی و دور از ساحل) انتشار دارد این درخت در بخش های داخلی از شمال کانادا به طرف کوههای راکی تا مکزیک انتشار دارد اما در بخش های ساحلی این درخت با اهمیت تر بوده و از غرب سی ئرا ، کاسکاد تا سواحل کالیفرنیا و برتیش کلمبیا یافت می شود . دوگلاسهای ساحلی بزرگترین درخت در بین درختان بزرگ موجود در شمال غربی اقیانوس آرام می باشد و در دنیا نیز از نظر اندازه بعد از سرخ چوب کالیفرنیا رکورد دوم را دارا می باشد در رویشگاهها ی خوب این گونه می تواند به ارتفاعی حدود 300 فوت (91 متری) و قطری حدود 10 فوت (3 متری) برسد طول عمر این گونه زیاد می باشد به طور نمونه برای این گونه داشتن بیشتر از 600 سال غیر عادی محسوب نمی گردد و حتی درختی با بیش از 1375 حلقه سالیانه نیز گزارش شده است نهال های کاشته شده و دوگلاس جهت زنده ماندن احتیاج به شرایط سایه روشن دارد و نسبت به سایر سوزنی برگان مقاومت کمتری در مقابل سایه دارد .همانند کاج سفید شرقی رشد اولیه آن خیلی کند است و به یکباره رشد ارتفاعی آن شدت خواهد یافت و این رشد اولیه آن خیلی کند است و به یکباره رشد ارتفاعی آن شدت خواهد یافت و این رشد برای چندین دوره ده ساله ادامه خواهد یافت دوگلاس در پایدارترین حالت خود توان ادامه رشد سریع را در توده های بزرگ و در هر ایکر با حجم های بسیار بالا تولید نماید که در هیچ تیپ جنگلی در دنیا نظیر ندارد یک رویشگاه خوب در طول صد سال می تواند حجمی معادل 170000 فوت تخته در هرایکر تولید نماید که این مثقدار 5 یا 6 بار بیشتر از توده های بسیار خوب گونه های شرقی می باشد . چوب دوگلاس اندازه الوار تولیدی قابل تحسین می باشد اندازه بزرگش نه تنها سبب تولید تخته های بلند و پهن خواهد شد که بیشترین شهرت دوگلاس در تولید تخته چند لا باشد که بیشترین متقاضی را در دنیا دارا می باشد و این خود ناشی از دو علت است نخست اینکه در توده های خیلی مسز آن اغلب در مرکز تنه پوسیدگی بدی ایجاد می گردد و دوم آنکه در توده های حواس هرس شاخه های مرده پایین انجام نمی پذیرد و در نتیجه تنه ای پاک و بدون گره نیز تولید نمی گردد همانند بسیاری از گونه های الواری با ارزش دوگلاس یک تیپ ساب کلیماکس می باشد این بدان معنی است که آن یک گونه مهاجم بوده و در یک منطقه دست خورد یک توده جنگل چیره و مسلطی را به وجود خواهد آورد این خاصیت دوگلاس همانند بسیاری از گونه های دیگر (گونه های ساب کلیماکس دائمی) یکی از پر زحمت ترین مسائل جنگل بانی را ایجاد می کند . اصلاح دوگلاس فایر به مفهوم کاج نیست (کاج = FIR ) این گونه در بعضی مواقع مشهور به کاج اورگان می باشد و در حالی که آن یک کاج نیست نام علمی آن PSEUDOTSUGA به معنی صنوبر کاذب می باشد دوگلاس بعضی از خصوصیات همه گونه های عمومی را دارا می باشد که همین موضوع سبب اختلاف نظر بین گیاه شناسان شده است برگ ها کشیده –بی نوک و ترجیحا سوزنی شکل می باشند که از همه جهات شاخه تولید می گردد جوانه ها کوچک و دوکی شکل هستند و به وسیله فلس های قهوه ای براقر پوشیده شده اند و در واقع آن یک جوانه کاملا اختصاصی است مخروط ها به رنگ روشن تا قهوه ای تیره بوده و 3 تا 4 اینچ طول (8 تا 10 سانتی متر) دارند بین هر دو فلس سه براکته خمیده به رنگ قهوه ای و کاغذ شکل پایدار می گردد که این یک خصوصیت بسیار مشخص برای این گونه محسوب می گردد پوست تنه دزرختان جوان صاف ، نازک و سبز خاکستری می باشد که اغلب دارای برآمدگی کوچک (پر شده با رزین) می باشد پوست تنه درختان کهنسال ممکن است بیش از یک فوت (5/30 سانتی متر) قطر داشته باشد که رنگ آن قهوه ای متمایل به قرمز با شیارهای عمیق روی پوست می باشد.
نویسنده : س. جمشیدی
منابع :کتاب جنگلداری مقدماتی نوشته بی مک مانوس کولینز و فرد ام وایت ترجمه دکتر سید محمد حسینی
سایت اینترنتی رشد
سایت اینترنتی به چین
