قرنفل گل‌های کوچک، مخملی به رنگ‌های صورتی، سفید، قرمز، بنفش و مخلوط سفید و قرمز دارد که به تعداد زیاد در یک گل آذین چترمانند با هم مجتمع می‌شوند. عمر گل‌ها به چند هفته می‌رسد.     قرنفل گلی است معطر که در باغ‌ها برای زینت می‌کارند. قرنفل و میخک را گاه یکی می‌گیرند.

اصل نام آن کرن‌پهول از زبان هندی و به معنای «گل گوش» است که صورت عربی‌شدهٔ آن به شکل قرنفل درآمده‌است. کرن در هندی به معنای گوش و پهول به معنای گل است. زنان اهل هند آن را در سوراخ گوشواره در گوش می‌کردند تا بسته نشود .واژه کرن‌پهول در هندی بعداً به معنای عام گوشواره نیز به‌کار رفت .

 منابع:

۱. مظفریان، ولی‌الله، فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵، ص۱۷۳.   

۲.لغتنامه دهخدا، سرواژهٔ قرنفل .                                                                        

نویسنده:م.جوانمردی