کنترل انتخابی علف های هرز پهن برگ در غلات اولین بار در اواخر قرن 19 در فرانسه  کشف شد و به سرعت در سراسر اروپا گسترش یافت. بولی در سال 1908 میلادی از آمریکا گزارشی مبنی بر کنترل موفقیت آمیز با علف های هرز با کاربرد نمک طعام , سولفات مس ,سولفات آهن و ارسنات سدیم داد. به طور کلی بیشترین مواد مصرفی شیمیایی در آن زمان عبارت بودند از سولفات آهن ,نیترات مس و اسید سولفوریک روش کاربرد این مواد به شیوه محلول پاشی بود. ارسنات سدیم به هر دو صورت محلول پاشی و ضدعفونی کننده خاک به کار گرفته شد. در هزاران کیلومتر کنار جاده ها و خطوط راه آهن و همینطور در نهالستان های کائوچو و مزارع نیشکر نواحی گرمسیری از این ماده ی خطرناک به مقادیر زیاد استفاده شد. کاربرد در سطح گسترده این ماده اغلب همراه با مسمومیت حیوانات و انسان بود. در سه دهه ابتدای قرن بیستم گازوییل به عنوان علف کش عمومی و دی نیتروکروزول سدیم به عنوان علف کش انتخابی در سطح وسیع مورد استفاده قرار گرفت.

منبع: اصول کنترل علف های هرز- دکتر علی نقی فرح بخش