ژیمنوکالیسیوم

زیستگاه ژیمنوکالیسیوم از نواحی آرژانتین، بولیوی، پاراگوئه و اروگوئه است، ساختار این کاکتوس کروی شکل بوده و به ندرت با افزایش سن طویل میگردد. بدنه دارای 6تا20   شکاف و ردیفهای از توبرکول به رنگهای خاکستری سبز سبزوقرمز قهوه ایاست. درازای آنها از 3 سانتیمترG.mihanovichii ) ) تا30 سانتیمتر G.valnickianum)) متغیر است.آرئولهای کروی و یا گلابی شکل آنها پوشیده از پرزهای سفید یا زرد رنگ روی بدنه نزدیک به هم قرار دارند.هر آرئول شامل 2 تا 12 خار شعاعی به درازای 1 تا 6 سانتیمتر و خارهای مرکزی هنگامی که پدیدار می شوند معمولا قویتر و کمی طویلتر از خارهای مرکزی(کانونی) هستند. خارها در طیف رنگی زرد، قهوه ای و سرخ ملایم می باشند.

ژیمنوکالیسیوم را به آسانی می توان توسط گلها از دیگرجنس ها باز شناخت، گلها به دو حالت قیفی وزنگی شکل و در اندازه های کوچک و بزرگ میباشد. درازا و قطر آنها حدود 5/2 تا 5/7 سانتیمتر است و در رنگهای گوناگون سفید صورتی زرد و سرخ در فصل تابستان شکوفا می شوند.گلها از راس بدنه و توبرکول (نزدیک آرئول) پدید می آیند. ژیمنو کالیسیوم ها با شرایط مختلف سازگاری نشان می دهند ولی به آب مناست و کافی در ماههای گرم سال و محیط سایه و آفتاب نیازمندند، آنها به هوای خیلی خنک زمستان پایداری نشان داده و برخی گونه ها دمایی تا 2- درجه سانتی گراد را به خوبی تاب می آورند.

میوه های ژیمنوکالیسیوم ها،گلابی شکل، به درازای5 /3سانتیمتر که سرخ و سبز رنگ هستند و هنگام رسیدن سرخ مایل به قهوه ای و سبز مایل به قهوه ای می شوند.

تکثیر تعداد زیادی از این کاکتوسها توسط کشت و بذور آن انجام می گیرد و از راه قلمه نیز به آسانی زیاد می شوند . پیوند آنها نیز عموما با موفقیت همراه است.

ژیمنوکالیسیوم  می ها نو ویچی G.mihanovichii که معمولا عمومی ترین رنگ آن سرخ روشن است به شماری زیاد تکثیر و تولید می گردد. این کاکتوس به سبب نداشتن سبزینه (= کلروفیل) و داشتن رنگدانه هایی دیگر به شیوه کاذب زندگی کرده و توانایی زیست در روی خاک را ندارد و از این رو همواره واریته قرمز و صورتی آن را در پیوند ها مشاهده می نماییم و چنانچه از پایه پیوند جدا و روی خاک فرو افتد پس از زمان کوتاهی از بین خواهد رفت.

همچنین برای پیوند زدن بیشتر نوعی کاکتوس هلیوسرئوس به کار برده می شود.از ویژگیهایی روشن وشناخته شده آن گوشتی و سه گوش بودن آن است.

یادآور می شویم کسانی که این گونه از کاکتوس را در زمینه تولید تجاری بر می گزینند باید دقت نمایند که همیشه گلخانه ای گرم و مرطوب برای تولید پایه مورد نیاز خواهد بود،در غیر این صورت نمی توان به اندازه دلخواه به این کاکتوس دست زد.

ژیمنوکالیسیوم،پس از گذشت زمانی که روی پایه پیوند جای گرفت، پیرامون خود برجستگی هایی پدید می آورد که پس از چندی باید هر یک از برجستگیها، جدا شده و بر روی پیوند قرار گیرند.بهتر است برای پیوند ژیمنوکالیسیومها و سطح برش پایه پیوندک را برش نازکی داده و بی درنگ روی یکدیگر جای دهیم و آنگاه با یک کش باریک یا وزنه های سربی، پیوندک را به روی پایه استوار نماییم.

پس از کار پیوند بهتر آنست که یک هفته ژیمنوکالیسیوم های تازه پیوند شده را به جای کم نوری تری منتقل نماییم.

نتیجه کار این پیوند در فصل رشد بین دو تا سه هفته روشن می گردد. چنانچه عمل پیوند موفقیت آمیز باشد پیوندک بر روی پایه چسبیده و رشد خود را از سر می گیرد. نشانه درست بودن پیوند، شادابی ورنگ شفاف آن می باشد. برای تولید انبوه تجاری، بهتر است همه پایه ها دارای ارتفاع یکسان بین 10 تا 12 سانتیمتر باشند. انواع ژیمنوکالیسیوم ها در رنگهای گوناگونی وجود دارد وگونه های ابلق و رنگهای تیره به آسانی می توانند روی خاک به رشد خود ادامه دهند ولی بیشتر گرد آورندگان کاکتوسها مایلند ژیمنوکالیسیومها را برای تکثیر و رشد بیشتر بر روی پیوند نگهداری نمایند.

گونه های شناخته شده ژیمنوکالیسیوم را در زیر آورده ایم:

G.andreae، G.anisitsii، C.asterium، G.baldianum، G.bruchii، G.bicolor، G.bodenbenderianum، G.cardenasianum، G.damsii، G.denudatum، G.gibbosum،G.griseo-pallidum، G.hamatum، G.horridispinum،G.hybopleurum، G.hossei، G.kozelskyanum، G.lafaldense،G.leeanum، G.mihanovichii، G.mostii،G.multiflorum،G.ochoterenai، G.quehlianum، G.saglione، G.spegazzinii،G.stuckertii، G.zegarrae، G.vatteri

منبع:

کتاب جهان کاکتوسها

پرورش کاکتوس در باغ خانه آپارتمان     تالیف:مهندس رویا مطلق زاده