آشنایی با گیاه داروئی رازیانه
شما میتوانید موضوعات مورد علاقه خود را در زمینه های مختلف کشاورزی و فضای سبز در این مجله ببینید    

رازیانه

نام علمی:Foeniculum Vulgare

تیره:(چتریان)Apiaceae

نام انگلیسی:FENNEL

مشخصات گیاه شناسی:

رازیانه گیاهی است معطر و علفی و دو ساله که ارتفاع آن تا دو متر می‌رسد ساقه ی آن دارای شیارهای هم ردیف و موازی می‌باشد.

برگهای آن نازک و نخ مانند است-دمبرگ برگهای آن در فاصله معینی از ساقه حالت غلاف مانند پیدا می‌کند.

گلهای رازیانه زرد و به صورت خوشه در انتهای ساقه ظاهر می‌شود-اشعه ی چترهای آن بلند و شامل پایه های نامساوی است به طوری که تعداد آن به 15 نیز می‌رسد.

میوه های رازیانه کوچک و به طول حدود 8میلیمتر و عرض 3میلیمتر بوده و دارای بوئی معطر و حالتی ترد مانند و طعمی شیرین می‌باشد.

رازیانه در مناطق مدیترانه ای به خوبی رشد می‌کند و در ایران در مناطق شمالی کشور در دامنه های البرز به طور خودرو می‌روید.

رازیانه به حالت وحشی گیاهی چندساله است ولی اگر پرورش یابد وضع دو ساله پیدا می‌کند و تقریبا در تمامی نقاط وجود دارد.

پراکنش جغرافیایی:

در مناطق شمالی در دامنه های البرز در ارتفاعات 750متری و در شمال هرزویل در مسیر رودخانه به طور خودرو دیده می‌شود.

رازیانه در استان هایی نظیر آذربایجان-گیلان-خراسان-کرمان-کردستان-مازندران-گرگان دیده می‌شود.

رازیانه یا بادیان میوه های استوانه ای به رنگ سبز روشن متمایل به زرد دارد که از دو بخش تشکیل شده‌است.

هر بخش بیضی شکل و کشیده آن دارای 5 خط برجسته طولی در خارج و قسمت داخلی بخش سیاه رنگ دانه دیده می‌شود.این میوه ها که بوئی مطبوع و طعمی شیرین دارد متعلق به گیاه رازیانه یا بادیان سبز یا رازیانج با نام علمی Foeniculum vulgare از تیره ی چتریان است.

منشا جغرافیایی:

رازیانه بومی نواحی مدیترانه بوده و در اروپا,آسیا و قسمت هایی از آفریقا و آمریکای جنوبی کشت می‌گردد.

این گیاه از چین,مصر,بلغارستان و رومانی صادر می‌گردد.

ماده ی مؤثره:

فلاونوئیدها-روغن های فرار-آلفاپینن ها-کافمن-ویرسن-لیمونن تروینول ها-هیدروکی کومارین ها...

قسمت های مورد استفاده:

تمام اجزای رازیانه قابل استفاده است.در بهار شکوفه های آن را چیده و در سایه خشک و برگ های آن را در تیر ماه و دانه های آن را بلافاصله بعد از رسیدن چیده و در سایه خشک می نمایند و ریشه ی رازیانه را در اواخر پاییز می توان درآورده و خشک کرد.

نحوه ی مصرف:

دم کرده رازیانه: مقدار یک قاشق چای خوری رازیانه را کوبیده و در یک لیوان آب جوش بریزید و آن را به مدت 10 دقیقه دم کنید.

دم کرده برگ رازیانه:30 گرم برگ رازیانه را در یک لیتر آب جوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید.این دم کرده مقوی اعصاب بوده وهضم غذا را تسریع می کند.

چند نمونه از خواص داروئی:

-اشتها آور و مقوی است.

-حالت تهوع را برطرف می کند.

-رازیانه مغز را فعال می کند.

-دردهای مفاصل را برطرف می کند.

-برای از بین بردن درد آرتروز روغن رازیانه را به محل درد بمالید.

-و...

مضرات:

رازیانه گرم است بنابراین برای گرم مزاج ها خوب نیست و این گونه افراد باید آن را با سکنجبین بخورند.

زیاده روی در مصرف رازیانه معده را سست کرده و تشنج می آورد.

منابع:

1-رجحان-محمد صادق-دارو درمان گیاهی

2-صمصام شریعت-پرورش و تکثیر گیاهان داروئی

 

نوشته شده توسط ز. کیخائی  و  ن. افشار شاهمرادی در ساعت 23:33 | لینک  |