و به مناطق گرم و خشک سازگار شده.

در مناطثی که لیتوس بومی انجاست ماههای

 زیادی از سال بدون بارندگی می باشند.گیاه

گوشتی تخممرغی شکل که به بلندی ۳ سانتیمتر

 میرسد. برگها متورم و سطح آنها دارای فرورفتگی

 و خطوط یا خالهای آبی یا قرمز بوده و گل زرد رنگ

آن در اواخر تابستان یا اوایل پائیز ظاهر میشود.

این گیاهان ریز هستند و ریگی شکل؛ اگر گل نداده

باشند، ممکن است فکر کنید خرده سنگاند، ولی

وقتی به آنها دست بزنید میبینید نرم و توپر هستند.

حیوانها علاقه زیادی به خوردن آنها دارند، چرا که آبدار

 هستند و خوردن آنها به رفع تشنگی کمک میکند.

 البته اگر حیوانی بتواند میان ریگزار این سنگریزهای

 خوشمزه را تشخیص بدهد

لیتوس را می توان گیاهانی تنبل نامید.بسیاری از

آنها از نظر متابولیکی فقط یک ساعت یا کمتر از آن

در روز فعالیت می کنند ولی همین مدت کوتاه نیز

کافیست تا احتیاجات خود را تأمین کند .
به مکان آفتابی و مخلوطی از خاک آجر (آجر نرم شده)،

خاکبرگ پوسیده، ماسه و مقدار کمی پودر حلزون خشک

شده نیاز دارد. سطح خاک را با مقداری سنگریزه بپوشانید.

 در تابستان در فاصله بین دو آبیاری اجازه بدهید خاک

 کاملاً خشک شود و هنگام آبیاری روی برگهای گوشتی

 و سنگ مانند گیاه آب نریزید، در زمستان از آبیاری خودداری

 کنید. حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۰- ۸ درجه سانتیگراد می باشد

 

از طریق کاشت بذر در اول بهار در حرارت ۲۱ درجه

سانتیگراد و تقسیم گیاه به دو قسمت که هر کدام

 دارای قسمتی از ساقه باشند.

 منبع: فصلنامه انجمن علمی مهندسی باغبانی دانشگاه آزاد شیراز

http://www.njavan.com/forum/