آویز باغی

آویز باغی(َAquilegia L.) جنسی از گیاهان تیره ی آلاله هاست،برگ این گیاه تقریبا به شکل برگ شبدر دارای سه قسمت متساوی وگلبرگ هایش به شکل قیف کوچک که قاعده ی آن دارای مهمیزی است می باشد.گل هایش خوشه ای در بعضی اقسام آویخته ودربرخی راست می باشد.مشخصات مذکور آن را کاملا متمایز از سایر گیاهان کرده وتمام اقسام آن روستایی است.

از اقسام این گل آنچه بیشتر کاشته می شود:

 یکی آویز باغی معمولی (A. Vulgaris)به قد40 تا60سانتی متر با گل های بنفش متمایل به آبی است که خرداد باز می شودواز آن جورهایی با گل های صورتی،سفید،ارغوانی،ابلق یا راه راه،هم کم پروهم پرپر به دست آورده اند.

دیگری آویزباغی آبی(A. Coerulea) که کاسه ی آن آبی مایل به بنفش وگلبرگ ها سفید ونزدیک مهمیزها متمایل به آبی است.گل های این قسم فروردین واردیبهشت باز می شود.

از این قسم یک ردیف جورهای دورگه با گلهای سفید،گل کاسنی،بنفش،یاسی،صورتی گوشتی وزردبه دست آمده که گل های این جورها هم زودرس است.

دیگرآویز باغی سیبری(A. Siberica)به قد 40سانتی متر با بوته ی پرپشت وگلهای راست با گلبرگ های زیاد که تمام آنها شبیه به قیف های کوچکی است،گلریزانش در خرداد وتیرماه می باشد.

دیگری آویز کوه آلپ (A. Alpina)به قد30سانتیمتر با گل های آویخته به رنگ آبی روشن که تیرومرداد گل می کند.

آویز طلایی(A.Chrysantha)به قد 60تا80سانتیمتر با گلهای راست به رنگ زردومهمیزهای طویل که ماه خردادومرداد گل می کند.

وآخر ازهمه آویز باغی کانادا (A. Canadensis)به قد 50 سانتی متر کم شاخه با گل های آویخته که مهمیزش قرمزرنگ وکاسبرگ ها وقسمت های مسطح گلبرگش زردمایل به سبز وگلریزانش خردادوتیر است.

آویز باغی را به وسیله ی تقسیم ریشه ها زیاد می کنندوبهترین موقع آن ماه آخر پاییز است،بذرش رانیز مانند گل های دوساله ماه خردادوتیر روی خزانه کاشته،مهرماه بوته ها را جای خود نشاء می کنند که سال بعد شروع به گل دادن می کند.با کاشتن این گل روی حاشیه های بهاره موقع گلریزان آن که دو تا سه طول می کشد وضعیت جالبی به حاشیه می دهد.

این گیاه را در بعضی ممالک مانند ادویه مدر استعمال می کنند ولی ممکن است استعمال زیاده از اندازه ی آن تولید مسمومیتی شبیه به مسمومیت از گل تاج الملوک نماید.