۱۳۸۷/۰۸/۲۰
این گیاه دارای تمام اسانسها و خواص پونه است ولی برگهایش کرک کمتری دارند و بریدگیهای کنار برگهای آن بیشتر از پونه و اسانس آن نیز ملایمتر است.
نعنای قرمز گونهای از نعنا است که در لبه رودخانهها و در جریان آبهای ملایم و کمعمق می روید و چون برگهایش قرمزرنگند به این نام خوانده میشود.
کاربرد:
این گیاه همه آثار نیرودهنده و بادشکن و خلطآور پونه را داراست.
از این گیاه اسانسی به نام مانتول استخراج میکنند که برای خوشبو کردن داروها و برخی آبنباتها و شیرینیها به کار میرود.
همچنین این اسانس در معالجه التهابات مخاط بینی و گلو و دهان استفاده میشود.
از انساج نعنا نوعی کافور قابل تبلور نیز به دست میآورند که مانند کافور معمولی به کار میرود.
دمکرده برگ نعنا را برای تقویت و رفع نفخ معده و روده مصرف میکنند.
برگهای خشک و نرم شده نعنا را برای خوشبو کردن ماست و دوغ و سرخشده آن را در روغن که به نام نعنا داغ موسوم است برای خوشبو کردن برخی آشها به کار میرود.
نوشته شده توسط م. جوانمردی در ساعت 18:17 | لینک
|