ترخون، گیاهی پایا به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر تا ۱ متر است و دارای برگ‌های ساده به رنگ سبز است . برگ‌های قاعده ساقه آن به ۳ لوب تقسیم می‌شود و کاپیتول‌های آن کوچک و به رنک سبز و خوشه‌ای است.

 تکثیر آن از طریق پیدایش جوانه‌ها در ریزوم گیاه صورت می‌گیرد .

 قسمت مورد استفاده ترخون برگ‌ها و سر شاخه‌ها جوان گیاه است.

 ترکیبات شیمیایی:

گیاه تازه ترخون دارای ۶۰ تا ۷۰ درصد استراگول، ۱۵ الی ۲۰درصد اوسیمن (ocimene) و متیل کاویاکول

 (methylchaviacol) می‌باشد. همچنین مقدار کمی نیز تانن در ترخون وجود دارد.

خواص درمانی:

اشتها آور، مقوی معده، مدر، ضد اسکوربوت و کمی ضد کرم و قاعده آور است.

 برای رفع سکسکه و درمان قاعده گی نیز موثر است.

محل رویش:

منشا اصلی ترخون در دره‌های آبرفتی روسیه و نواحی غربی امریکای شمالی بوده‌است اما اکنون پرورش آن در تمام نقاط ایران معمول است.

نویسنده:م.جوانمردی