نيازهاي اکولوژيکي پرورش مريم گلي بايد در زمينهاي اصلاح شده، قابل نفوذ، حاصلخيز و نسبتا" مرطوب صورت گيرد. بهترين رشد آن در خاکهاي رسي غني و زهکش دار صورت مي گيردو اراضي رو به آفتاب را ترجيح مي دهد. گياهي است مديترانه اي که در طول رويش به گرما و هواي خشک نيازدارد. مقاومت آن بر گرما زياد است. اين گياه در زمستان در دماي پايين تر از 15- درجه سانتيگراد دچار سرمازدگي شده و طي 6-5 روز خشک مي شود. هواي گرم وخاکهايي با بافت متوسط که حاوي مقادير مناسبي ترکيبات کلسيم باشند براي آن مناسب است. و در افزايش مواد موثره نقش زيادي دارد.خاکهاي شني و فقير از عناصر غذايي، مناطق سرد و رطوبت فراوان از عوامل محدود کننده رشد اين گياه هستند. محدوده pH خاک براي کشت مريم گلي 2/8-9/4 است که pH مناسب آن 4/6 مي باشد. اين گياه 7-5 سال عمر مي کند و تا 4 سال بازدهي اقتصادي دارد. بذور در درجه حرارت 15-12 سانتي گراد شروع به رويش مي کنند.

تركيبات شيميائي : اسانس ( توژان حدود 50درصد)، مواد تلخ و دي ترپن ، فلاو نوئيد ،اسيدهاي فنو ليك ،تانن

مصارف محلي: درمان تشنج ، دردهاي مفصلي و سر گيجه و ميگرن، كاهش دهنده قند خون و لرزش اندامها، براي بي نظمي قاعدگي و دردهاي قاعدگي و ترشحات زنانگي بسيار نافع است

خواص دارويي و موارد مصرف اين گياه داراي خواص ضد عفوني کننده، قابض، ضد نفخ، کاهش دهنده قند خون مي باشد. پراکنش در آمريکا، روسيه و ايتاليا در سطوح بزرگ کشت مي شود.