گل اطلسی

۱۳۸۷/۰۸/۳۰

گیاه دائمی و نسبتاً سریع الرشد با ساقه های منشعب به بلندی و گستردگی ۳۰ سانتی متر است و به صورت گیاه یكساله نگهداری می شود. گل ها شیپور مانند، قرمز رنگ با حاشیه سفید و چین دار بوده و در فصل تابستان تا پاییز ظاهر می شوند. این گیاه یکساله، گلدارِ زینتی و از گیاهان امریکای جنوبی محسوب می شود. نوع بومی آن در ایران هر چند با گلبرگ کمتر لیکن از عطر دلپذیر ی برخوردار است. این گیاه ساقه ای کرکدار و پرشاخه دارد. گل اطلسی، شیپوری شکل و مخملی است. ممکن است کم پَر یا پُر پَر باشد، بیشتر به رنگ های سفید، قرمز، بنفش، و دو رنگ دیده می شود. این گل خوشبوست و شب ها عطر آن بیشتر است. انواع: گل اطلسي داراي رنگهاي متفاوت و اندازههاي نسبتاً ثابت و شيپوري مانند است. اين گياه را اصطلاحا ‌ً تحت نام اطلس ايراني ميشناسند. نوع ديگر اطلسي پُر پَر يا تريپلوئيد است. تفاوت اين دو در اين است كه اطلسي قبلي از نوع 2n كرومزوم و اين اطلس از نوع3n كروموزمي است. بعلاوه پرچمها در اين اطلسي به گلبرگ تبديل شده و منظره پُر پَر شبيه گلهاي ميخك به گياه داده است. اطلسيها در ارقام مختلف، به شكل‌هاي مختلف بذر توليد ميكنند. اطلسي معمولي يا ديپلوئيد به راحتي كپسولهاي درشتي از بذر توليد ميكند و بذرهاي ريز موجود در آن بسرعت قابل جوانه زدن و كشت و كار هستند. بعد از برداشت بذرها 4 تا 6 سال قابل كشت مي‌باشند. اما اطلسي تريپلوئيد كه پرچمهاي آن به گلبرگ تبديل شده بذر توليد نميكند بلكه تكثيرش از طريق رويشي صورت ميگيرد. در اين اطلسيها كه اصطلاحاً به اطلسيهاي ژاپني يا پا كوتاه معروف هستند، گل‌ها رشد بوتهاي كوتاه دارند و انبوه نيستند و فاقد هر گونه عطر و رايحه بوده و از گروه‌هاي اطلسي هستند كه براي توليد بذر مشكلات ژنتيكي دارند. نیازها: به مكان آفتابی و محفوظ از وزش باد، خاك غنی و دارای زهكش خوب نیاز دارد. گل های خشك را مرتبا می چینند تا طول دوره گلدهی طولانی تر شده و ظاهرا گیاه همیشه آراسته باشد. حداقل دمای قابل تحمل آن صفر درجه سانتی گراد می باشد. اطلسی در هوای گرم و خشک و آفتابی به خوبی رشد می کند و پر گل می شود. نیازی به آب زیاد ندارد، مناسب ترین خاک برای کشت اطلسی، خاک رُسی ـ شنی است که کود آلی پوسیده داشته باشد.

ازدیاد: برای کاشت اطلسی، ابتدا سه چهارم گلدان ها را از خاک گلدان سبک و مرطوب پر کرده و گلدان ها را در معرض نور مستقیم خورشید قرار دهید. بهترین مکان برای قرار دادن گلدان ها، کنار پنجره است. گلدان ها باید حداقل پنج تا شش ساعت در معرض مستقیم نور خورشید قرار گیرند. دانه ها را در عمق چهار سانتیمتری خاک بکارید و خاک گلدان را با کودهای گیاهی مناسب پر کنید. گلدان ها را بطور مرتب آبیاری کنید و دقت کنید خاک گیاه قبل از آبیاری مجدد مرطوب باشد. در روزهای گرم تعداد دفعات آبیاری را افزایش دهید. در ایران، بذر این گیاه را در بهمن ماه یا اوایل اسفند ماه در گلخانه می کارند. سپس گیاه به دست آمده را در گلدان نِشا می کنند. وقتی که ریشه به جدار گلدان رسید، نشا را با خاک گلدان بیرون می آورند و در باغ و باغچه می کارند. انواع پُر پَر اطلسی را معمولا از راه قلمه زدن زیاد می کنند. گیاه اطلسی را اگر در جایی که زمستان ملایم دارد بکارند، دو تا سه سال گل می دهد، اما معمولا اطلسی از گیاهان یک ساله به شمار می رود.

نوشته شده توسط س.خ. موسوی در ساعت 17:56 | لینک |